Radosław Żydok

Szanowni Państwo! Z przyjemnością prezentuję Państwu moją najnowszą publikację – raport „FIVE CORRIDORS: Where Polish-American Trade and Investment Will Actually Grow by 2030 – and What Will Drive the Growth” wydany przez Centrum Strategii Rozwojowych. Premiera raportu miała miejsce 21 września podczas nowojorskiej konferencji Polish-American Economic Summit.

Polsko-amerykańskie relacje gospodarcze nie będą rozwijać się równomiernie. Ich rozwój będzie przebiegał w ramach pięciu obszarów (korytarzy), z których każdy posiada własny mechanizm stymulujący oraz specyficzne ograniczenia. Są to – w kolejności według znaczenia strategicznego – następujące obszary: obronność, energetyka, przemysł, technologie i kapitał ludzki (talenty) oraz handel i infrastruktura. Niniejszy raport analizuje każdy z tych obszarów według jednolitego schematu: szanse, powody wyboru Polski, potrzeby Polski, czynniki stymulujące lub hamujące rozwój oraz korzyści płynące z tej współpracy dla obu stron.

Raport do pobrania pod likniem: https://paes.pl/wp-content/uploads/2026/09/PAES_Five-Corridors_Report_CSR.pdf

Centrum Strategii Rozwojowych zaprezentowało swój najnowszy raport pt. „Wpływ działalności organów nadzoru na konkurencyjność gospodarczą i dobrobyt konsumentów”. Publikacja analizuje działalność czterech kluczowych regulatorów: UOKiK, URE, UKE oraz UTK. Oficjalna prezentacja raportu połączona z debatą ekspercką, odbyła się w poniedziałek, 31 sierpnia 2026 r. w Centrum Prasowym Foksal w Warszawie. Wydarzenie zgromadziło przedstawicieli mediów, świata biznesu, organizacji konsumenckich oraz administracji publicznej.

– Moda na deregulację nie może przesłonić nam uczciwego osądu – istnieją rynki, które wymagają nadzoru i ścisłej regulacji. Jednocześnie trzeba uczciwie powiedzieć, że „diabeł tkwi w szczegółach” – regulacja regulacji nierówna. Złe regulacje, zarówno ich litera, jak i praktyka stosowania, mają większe znaczenie dla nas – doganiających – niż dla liderów gospodarczych – powiedział Radosław Żydok, redaktor raportu, ekspert Centrum Strategii Rozwojowych. – Co istotne, koszty regulacyjne mają charakter regresywny – najmocniej obciążają MŚP. Wielkim korporacjom łatwiej radzić sobie dzięki monitoringowi regulacji, działom compliance czy wyspecjalizowanym kancelariom prawnym, podczas gdy dla mniejszych firm obciążenia proceduralne bywają barierą nie do pokonania – dodał.

Aby usprawnić system bez naruszania niezależności regulatorów, eksperci Centrum Strategii Rozwojowych proponują cztery reformy systemowe:

1. Instytucjonalizacja dialogu prewencyjnego: wdrożenie konsultacji przed wszczęciem postępowania (pre-submission) oraz procedury samooczyszczenia (self-cleaning) obniżającej wymiar kar, eliminując bariery nadmiernego formalizmu.
2. Formalne mechanizmy koordynacji: wprowadzenie protokołów ustaleń (MoU) rozgraniczających kompetencje urzędów, wzajemne powiadamianie o sprawach oraz utworzenie forum konsultacyjnego przy KPRM na wzór brytyjskiego UKRN.
3. Obowiązkowa ewaluacja ex post: wdrożenie systemowej oceny skutków decyzji o dużym znaczeniu rynkowym (powyżej 100 mln zł rocznie lub 500 tys. adresatów), z programem pilotażowym dla taryf URE i kar UOKiK.
4. Wzmocnienie analityczne SOKiK: powołanie stałego panelu biegłych ekonomistów przy Sądzie Ochrony Konkurencji i Konsumentów (SOKiK), specjalizacja cyfrowa i przyspieszenie procedur odwoławczych.

Pobierz raport

Interaktywna mapa towarzyszy raportowi „Mapa zależności lekowej”, przygotowanemu wspólnie przez Centrum Strategii Rozwojowych oraz The Healthcare Economics Foundation. Głównym autorem i koordynatorem raportu jest Bartosz Zawadzki, prezes The Healthcare Economics Foundation. Wizualizację danych opracował Radosław Żydok (Centrum Strategii Rozwojowych).

DANE I METODA. Źródłem są statystyki Eurostatu (baza „International trade of EU and non-EU countries since 2002 by SITC”, ds-059331) według stanu na 2 lutego 2026 r., dla roku 2024. Wartości wyrażono w euro i przedstawiono w klasyfikacji SITC. Podane liczby są wartością importu całkowitego, rozumianego jako fizyczny ruch towarów przez granicę – bez rozróżnienia na import równoległy, docelowy czy interwencyjny w rozumieniu prawa farmaceutycznego, i z pominięciem tranzytu.

Pobierz raport: Mapa Zależności Lekowej

Interaktywna Mapa Zależności Lekowej

Unia Europejska przygotowuje pakiet regulacyjny Fit90, zakładający ograniczenie emisji gazów cieplarnianych o 90% do 2040 roku. Proces ten toczy się w warunkach narastających napięć gospodarczych, geopolitycznych i społecznych, przy jednoczesnym wzroście emisji poza UE. Mimo to debata koncentruje się głównie na celach klimatycznych, a nie na pełnym bilansie kosztów i skutków gospodarczych. 

Projekt Fit90: Koszty Transformacji Klimatycznej UE ma na celu wypełnienie tej luki poprzez dostarczenie rzetelnych danych i analiz, które pozwolą urealnić debatę publiczną i proces decyzyjny. Projekt nie przesądza wniosków ani kierunku polityki – jego rolą jest stworzenie empirycznych podstaw do świadomych decyzji regulacyjnych. 

Autorami analizy są Marcin Izdebski oraz Radosław Żydok.

Analiza FIT90 – Koszty Transformacji Klimatycznej UE – pobierz raport

Informacja prasowa FIT90 – 16.07.2026 r.

Najnowszy raport Fundacji Centrum Strategii Rozwojowych i Instytutu Sobieskiego pokazuje, że Trójmorze to coś więcej niż zwykła platforma współpracy. To makroregionalna siła oparta na bliskości zapewnianej dzięki połączeniom infrastrukturalnym, energetycznym i cyfrowym. To coraz bardziej spójna przestrzeń gospodarczej konwergencji, mocy przemysłowej i potencjału technicznego. Dynamika wzrostu regionu, odporność na globalne zawirowania i rosnąca rola w globalnych łańcuchach wartości sprawiają, że Trójmorze staje się coraz ważniejszym filarem europejskiej konkurencyjności.

Autorami raportu są:

• Marcin Chludziński 
• Jadwiga Emilewicz 
• Przemysław Humięcki
• Aleksandra Lisicka-Firlej
• Leszek Skiba
• Radosław Żydok (analiza strukturalna i makroekonomiczna – rozdział 2)

Raport można pobrać ze strony Instytutu Sobieskiego: https://sobieski.org.pl/czas-trojmorza-nowy-glos-europy-w-g20/

Rok 2026 może sprawiać wrażenie względnie spokojnego po serii kryzysów. W ocenie autorów raportu „Polska 2026. Cisza przed burzą czy fundament nowej ery?” jest to jednak czas narastania napięć, które w kolejnych latach zdecydują o stabilności państwa i konkurencyjności gospodarki. Publikacja, przygotowana przez zespół ekspertów Fundacji CSR pod redakcją Marcina Chludzińskiego, porządkuje kluczowe megatrendy gospodarcze, regulacyjne i geopolityczne oraz wskazuje rozwiązania służące budowie odporności państwa i gospodarki.

Raport obejmuje jedenaście obszarów kluczowych dla przyszłości Polski. Autorzy analizują trendy makroekonomiczne, gospodarkę i finanse publiczne, energetykę, rynek pracy, demografię, handel, system podatkowy, funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości, architekturę odporności państwa, stabilność otoczenia regulacyjnego oraz uwarunkowania związane z odbudową Ukrainy i rolą Polski w tym procesie. Odporność państwa została ujęta kompleksowo jako system obejmujący bezpieczeństwo, infrastrukturę, sferę informacyjną, stabilność instytucjonalną oraz spójność społeczną.

Jestem autorem rozdziału na temat trendów regulacyjnych – serdecznie zapraszam do lektury!

Zapoznaj się z całym raportem.

Zapraszam serdecznie do lektury mojego najnowszego artykułu: „Perspektywy rynkowe dla „zielonej” stali produkowanej z wykorzystaniem wodoru” opublikowanego w Wydawnictwo „Nowa Energia”.

Link: https://nowa-energia.com.pl/2025/09/25/perspektywy-rynkowe-dla-zielonej-stali-produkowanej-z-wykorzystaniem-wodoru/

W tekście przyglądam się technologii produkcji stali przy użyciu zielonego wodoru i analizuję jej ekonomiczne, regulacyjne i rynkowe uwarunkowania — a także to, dlaczego może być to szansa właśnie dla Polski, jeśli tylko przemysł energochłonny nie zostanie pozostawiony sam sobie w procesie transformacji.

Polska potrzebuje nowego modelu rozwoju gospodarczego. Jest to związane z wyczerpywaniem się dotychczasowych motorów wzrostu, takich jak: dostęp do licznej, dobrze wykształconej i relatywnie taniej siły roboczej; tania energia dla przedsiębiorstw; stabilna sytuacja bezpieczeństwa międzynarodowego. Jednocześnie bardziej niż w ciągu ostatnich 35 lat silna gospodarka jest nam potrzebna do wygenerowania wystarczających zasobów, aby móc się skutecznie bronić przed potencjalną napaścią militarną lub choćby konfliktami hybrydowymi.

Zapraszam do lektury raportu Fundacji CSR o konsensusach rozwojowych, którego byłem koordynatorem i współautorem. Raport do pobrania na stronie Fundacji: https://fundacjacsr.pl/czym-sa-konsensusy-rozwojowe/

Rok się powoli kończy. Dla mnie to też koniec pewnego bardzo ważnego projektu, na który poświęciłem prawie cały bieżący rok. Mam na myśli Politykę Klimatyczną KGHM Polska Miedź S.A.

Miałem przyjemność prowadzić prace bardzo dużego zespołu wewnętrznego, złożonego z kilkudziesięciu ekspertów z grupy KGHM. Koordynowałem też współpracę z doradcami z EY Polska. Nad Polityką Klimatyczną KGHM przez 9 miesięcy pracowało blisko 100 osób!

W potocznym przekonaniu, a już w szczególności w umysłach liberalnej części polskiej sceny politycznej transformacja gospodarcza była zaplanowanym działaniem przeprowadzonym przez ówczesnego ministra finansów Leszka Balcerowicza na przełomie lat 1989 i 1990. Otworzyła ona rynek na podmioty prywatne, zarówno krajowe, jak i zagraniczne, stworzyła ramy wolnej konkurencji i instytucje, które miały ją wspierać. Sukces to efekt właśnie dobrego planu i jego konsekwentnej egzekucji (czyli ciężkiej pracy elit politycznych).

Rzadko kiedy liberałowie wspominają o milionach Polaków dotkniętych negatywnymi efektami transformacji. Jeżeli już mowa o udziale licznych grup, to podkreśla się wspaniałość rodzącej się klasy średniej, która z odwagą weszła na rynek i budowała swoje firmy od sprzedawania byle czego na bazarowych stoiskach, by stworzyć dumnego „średniaka” z setką pracowników i zagranicznymi kontraktami.

Słabość protestów przeciwko nowelizacji ustawy o Sądzie Najwyższym sprawia, że opozycja jedyną szansę na jej powstrzymanie widzi już tylko w Komisji Europejskiej. Niewiele osób zdaje sobie jednak sprawę, że słynny artykuł 7 to nic więcej, jak polityczna pałka wymyślona na „faszystów” z Austrii.

Na naszych oczach powoli dogorywają protesty partii i środowisk opozycyjnych wobec Prawa i Sprawiedliwości w obronie „wolnych sądów”. Chociaż media poświęcają im sporo uwagi, nie sposób odnieść wrażenia, że cała sprawa jest pompowana, a realne zainteresowanie opinii publicznej tematem – znikome. Opozycja coraz bardziej zdaje sobie sprawę z tego, że zwykli Polacy nie pomogą jej w obronie stanowiska I Prezes Sądu Najwyższego prof. Małgorzaty Gersdorf. Z resztą ona sama też nie za bardzo pomaga wybierając się w środku starć pod jej biurem na urlop.

W takiej sytuacji ostatnią nadzieją protestujących pozostają instytucje Unii Europejskiej, w szczególności Komisja Europejska, która prowadzi postępowanie przeciwko Polsce w sprawie naruszenia praworządności. Mechanizm uruchomiony użyciem artykułu 7 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) wciąż jeszcze może odegrać rolę kija wsadzonego w szprychy pędzącego roweru sądowej reformy (czy też, jak kto woli, rewolucji).

Wiara w zbawienną i rozjemczą rolę procedury ochrony praworządności jest tym silniejsza, im bardziej bezradna staje się opozycja. Warto w takiej sytuacji przyjrzeć się, czy te nieprzebrane pokłady nadziei mają uzasadnienie w faktach. Wyjaśnienie mechanizmu art. 7 TUE wymaga przede wszystkim opisania kontekstu i historii jego wprowadzenia. Wiążę się on nierozłącznie z art. 2 TUE, czyli zbiorem tzw. „wartości europejskich”, których ma chronić. Czym one są i jak je definiujemy?